Slide
Slide
Slide
banner Gazzetta Italia_1068x155
Bottegas_baner
baner_big
Studio_SE_1068x155 ver 2
Baner Gazetta Italia 1068x155_Baner 1068x155
ADALBERTS gazetta italia 1068x155
FA-1013-Raffaello_GazettaItalia_1068x155_v1

Strona główna Blog Strona 99

Walter Prati: Polacy kochają modę zagraniczną

0

Z 251 miliardów euro światowych obrotów w branży modowej, Włochy i Francja znajdują się na zbliżonej pozycji z przychodami sięgającymi około 17 miliardów euro. Podczas gdy we Francji branżą modową zajmuje się około trzydzieści dużych przedsiębiorstw, we Włoszech działalność ta to duża struktura produkcyjna, na którą składają się setki firm. Na poziomie światowym Włochy pozostają krajem kojarzonym z modą, a trójkąt Lombardia-Emilia Romania-Wenecja Euganejska stanowi epicentrum produkcyjne, które przynosi 4 punkty procentowe PKB Belpaese. Urodzony w Brescii Walter Prati pochodzi z serca tego obszaru przemysłowego. Jako pionier w branży magazynowej (zakup zapasów) oraz w prowadzeniu sklepów na różnych rynkach, Prati jest również założycielem GPoland, czyli wiodącej firmy na rynku modowym w Polsce, która od ponad 20 lat działa jako kanał dystrybucyjny głównych włoskich marek na całym terenie tego kraju. Kiedy po raz pierwszy zainteresowałeś się światem mody?

„Było to w latach osiemdziesiątych, podczas mojej kariery w branży dystrybucyjnej. W tym czasie wraz z moim wspólnikiem staliśmy się europejskimi liderami w zakładaniu sklepów outletowych we Włoszech i za granicą. W latach dziewięćdziesiątych postanowiłem poszukać nowych możliwości i wtedy pomyślałem o Europie Wschodniej. Polska wydała mi się odpowiednim krajem do inwestowania, posiadającym w sobie nieodkryty dotąd potencjał modowy. W 1995 roku otworzyliśmy sklep Max Mara przy ul. Świętokrzyskiej w Warszawie, który jako pierwszy w Polsce należał do segmentu mody luksusowej założonego w Europie Wschodniej. Jakiś czas później otworzyliśmy drugi sklep na ul. Chmielnej, a następnie luksusowy wielobranżowy butik na Placu Trzech Krzyży. W ten oto sposób staliśmy się największymi importerami włoskich marek modowych w Polsce i punktem odniesienia dla wszystkich przedsiębiorstw chcących rozpocząć działalność na polskim rynku.”

Czy Polska okazała się dobrym wyborem?

„W 2004 roku osiem krajów Europy Wschodniej wstąpiło do Unii Europejskiej, w sumie 80 milionów ludzi, z których prawie połowa to byli Polacy. Z tego powodu Polska stała się jednym z najbardziej atrakcyjnych krajów dla włoskiego eksportu. Tutaj między 1990 a 2006 rokiem rynek mody stale się poszerzał, co doprowadziło do gwałtownego wzrostu w 2009 roku, po którym nastąpiło spowolnienie trwające do 2012 roku. Po jakimś czasie jednak sytuacja się ustabilizowała. Nasza firma stale się rozwijała. Obecnie jesteśmy agencją kierowaną przez około 100 profesjonalistów, którzy zarządzają ponad 50 włoskimi markami (w tym Emporio Armani, Trussardi Jeans, Love Moschino, Elisabetta Franchi, Gas, Furla, Lju Jo, Patrizia Pepe), a naszym ośrodkiem operacyjnym jest siedziba w Warszawie o wymiarach prawie 8 tysięcy metrów kwadratowych.”

Jak opisałbyś rynek mody w Polsce?

„Kiedy za granicą myśli się o Polsce, wielu błędnie kojarzy ją z nieco rażącymi standardami estetycznymi Rosjan, jednak Polacy mają bardziej dyskretne podejście do mody i zwracają dużą uwagę na jakość produktu. W przypadku włoskich marek na tym rynku odzież damska stanowi 80% dochodów ze sprzedaży. Warto jednak wspomnieć, że polscy klienci nie są szczególnie zainteresowani niszowym lub modnym produktem. Tutaj klient jest bardziej ostrożny niż entuzjastyczny i dlatego wybiera znaną markę, w przeciwieństwie do tego, co dzieje się we Francji i we Włoszech, gdzie zwraca się dużą uwagę na nowy trend i wyszukany styl. W tym samym czasie polski klient ewoluuje i otwiera się na zmiany – biorąc pod uwagę własne doświadczenie na rynku wierzę, że ta ewolucja w coraz większym stopniu skłoni Polaków do pójścia bardziej w stronę wyrafinowania i jakości. Od jakiegoś czasu również mężczyźni w Polsce zaczęli zwracać uwagę na ubiór, choć wątpię, żeby kiedykolwiek mogli “mieć hopla” na punkcie mody tak jak mężczyźni we Włoszech.”

Czy moda jest czynnikiem, który dotyczy głównie dużych miast?

„Załóżmy, że zapotrzebowanie na modę jest szeroko rozpowszechnione, ale oferta różni się w zależności od obszaru geograficznego. Warszawa, Kraków, Wrocław i inne duże polskie miasta są teraz rzeczywistością, w której panuje międzynarodowa atmosfera, dzięki czemu są bardziej otwarte na coraz modniejszy wygląd. Przykładowo, w Warszawie czy Krakowie możesz sobie pozwolić na noszenie kolorowej poszetki, która wystaje z kieszeni marynarki, jednak w innych miastach możesz być przez to postrzegany jako osoba ekscentryczna. Mimo to nie możemy zapominać o roli telewizji, internetu i mediów społecznościowych, dzięki którym rozpowszechnianie międzynarodowego gustu i trendów bez żadnych barier geograficznych pozwala poznać każdemu człowiekowi świat mody panujący wśród gwiazd show biznesu, blogerów i wpływowych ludzi.”

Od lat 70. do 90. to Włochy były krajem, który zapisywał karty historii mody, ale czy współczesna eksplozja sieciówek może oznaczać koniec dla Włoch jako lidera w świecie mody?

„Bez wątpienia zapotrzebowanie na rynku się zmieniło. Dziś nawet te kobiety, które kupują ubrania z Zary lub H&M noszą je w połączeniu z torebką Gucci lub Louis Vuitton. Jest to konsekwencja globalizacji rynków i gustu. Nie uważam jednak, aby nadejście szybkiej mody mogło zaszkodzić włoskim markom. W Polsce włoskie marki, zarówno w sektorach premium, jak i sieciówek dobrze się sprzedają i wciąż mają ogromny potencjał wzrostu. Chodzi o to, aby wiedzieć, jak uchwycić szybką modę, aby stała się ona szansą, a nie zagrożeniem.”

Czy zakupy online mogłyby zdominować inne sposoby sprzedaży?

Nie można zaprzeczyć, że procent sprzedaży internetowej osiąga już dwucyfrowy wynik i być może stanie się to problemem dla przedsiębiorców, jednak patrząc w przyszłość, nie wyobrażam sobie, aby zakupy mogły odbywać się na dłuższą metę tylko i wyłącznie przez Internet. Fizyczny sklep, w którym klient może oglądać, dotykać i wypróbować produkty, nadal pozostaje kluczowym narzędziem do zakupów online.”

A polskie marki?

“W Polsce jest wielu kreatywnych projektantów i długa tradycja branży produkcyjnej, która w Łodzi miała jedno z głównych centrów europejskiego przemysłu włókienniczego. Polski rynek mody rozwija się bardzo dynamicznie i wciąż pojawiają się nowi projektanci, którzy mam nadzieję, odniosą sukces i rozpoczną działalność za granicą. W przyszłości chciałbym móc wspierać polskie marki w procesie ekspansji w pozostałej części Europy.”

GAZZETTA ITALIA 75 (czerwiec-lipiec 2019)

0

Gazzetta Italia 75: Świeże kwiaty otaczające kobietę stojącą na balkonie to okładka Gazzetty 75, narysowana przez Dagnę Szwaję i inspirowana artykułem na temat istotnej roli balkonów w życiu Włochów. Wspaniały numer wzbogacony opowiadaniem uczestniczki ostatnich wyborów Miss PRL w 1989 roku, które wygrała Aneta Kręglicka stając się symbolem przejścia między dwoma epokami. Gazzetta zabierze was też w podróż do Umbrii i Toskanii, a także opowie historie o ikonie mody Luisie Spagnoli oraz o ikonie motoryzacji Fiacie 124 Spider. W nowym numerze, oprócz wielu interesujących artykułów, wśród których relacja z ostatniej edycji Premio Gazzetta Italia, znajdziecie również przepisy kulinarne, teksty o zdrowiu, języku i historii. 

Nagroda Gazzetta Italia 2019 dla Bońka, Capponi-Borawskiej, Pałasińskiego i Stuhra

0

„Nagroda Gazzetta Italia jest wyrazem uznania dla tych, którzy wyróżniają się w relacjach polsko-włoskich oraz przyczyniają się do wzmacniania tego, co łączy te historycznie bliskie sobie kraje, które w tym roku obchodzą setną rocznicę relacji dyplomatycznych.” Tymi słowami jego Ekscelencja Ambasador Włoch Aldo Amati otworzył czwartą edycję Gali, która odbyła się 12 kwietnia w Messalce w Warszawie, w obecności 300 gości, wśród których dyrektor ICE Antonino Mafodda, dyrektorzy Włoskich Instytutów Kultury w Polsce Roberto Cincotta i Ugo Rufino oraz wiele osobistości przybyłych z całej Polski i z Włoch, wśród nich reżyserzy Marek Koterski i Jerzy Gruza, aktorka Małgorzata Bogdańska, aktor Maciej Stuhr, projektankta Yulia Fedetska, piosenkarka Justyna Bacz, prezes Fundacji Orange, dziennikarka Ewa Pawlik, producent filmowy Michał Jedynak oraz wielu przedsiębiorców i menagerów włoskich i polskich.

Pomysłodawcą Nagrody Gazzetta Italia jest dziennikarz Sebastiano Giorgi, naczelny magazynu polsko-włoskiego Gazzetta Italia, a realizacja wydarzenia odywa się we współpracy z Kasią Stefanow z Mystyle-events. W tym roku nagrody przyznano wielkiemu piłkarzowi Juventusu i AS Romy, a obecnie prezesowi PZPN Zbigniewowi Bońkowi. „To zabawne, że po tylu latach Włosi nadal nazywają mnie „bello di notte”, powtarzając przydomek nadany mi przez Gianni Agnelli! Włochy miały ogromne znaczenie w moim życiu i jestem dumny, że jako Polak przyczyniłem się zarówno do sukcesów naszej kadry narodowej na Mistrzostwach Świata jak i do sukcesów włoskich klubów w Europie.”

Drugą laureatką została Tessa Capponi-Borawska, wykładowca uniwersytecki i historyk: „kiedy odebrałam telefon z informacją o nagrodzie byłam zaskoczona i wzruszona. Jestem Włoszką, ale od 35 lat mieszkam w Polsce, te dwa wspaniałe kraje i dwie cudowne narodowości składają się na moją tożsamość.”

Trzecim nagrodzonym jest dziennikarz TVN Jacek Pałasiński: „to nagroda, którą odbieram z wyjątkową przyjemnością, bo przyznana przez kogoś, kto codziennie wstaje, żeby przekazywać informacje, a kiedy dziennikarstwo jest rzetelnie wykonywane odgrywa kluczową rolę dla dobrego funkcjonowania demokracji.”

Czwartym laureatem  został wielki aktor i reżyser teatralny i filmowy Jerzy Stuhr. „Włochy są bardzo ważne dla nas Polaków, bo są krajem który w przeszłości przyjął nas z otwartymi ramionami i uczy nas podchodzić do życia z większym dystansem. Miałem zaszczyt odkryć Italię w latach osiemdziesiątych, kiedy zostałem zaproszony przez teatr Atelier di Formia, międzynarodowy instytut studiów nad teatrem współczesnym. Od tego momentu zostałem ambasadorem teatru polskiego we Włoszech, a później w Europie, wystawiając na scenie dzieła Witkacego i Mrożka,” powiedział Jerzy Stuhr, który odbierał już nagrody we Włoszech m.in. David di Donatello za całokształt twórczości i który ma za sobą role w filmach Nanni Morettiego, Luki Manfriediego i ostatnio rolę w filmie „I odpuść nam nasze długi” Antonio Morabito.

Podczas wieczoru, wspaniale prowadzonego przez dziennikarkę Barbarę Dziedzic i aktorkę Karolinę Porcari ubrane w eleganckie suknie projektu Barbary Piekut i wspierane tłumaczeniem Aleksandry Leoncewicz, zostały również przyznane wyróżnienia w dziedzinie mody dla Macieja Zienia: „jestem bardzo zadowolony z tego wyróżnienia, ponieważ dostaję je od społeczności włoskiej w Polsce, a dla nas, którzy pracujemy w świecie naznaczonym stylem, dobrym smakiem i elegancją, Italia jest nieustającą inspiracją.”

Drugie wyróżnienie powędrowało do Alessandro Biasi, dyrektora kreatywnego A Lab Milano, który podczas Gali pokazał swoje projekty po raz pierwszy w Polsce: „jestem bardzo zaszczycony tą nagrodą, którą otrzymuję od społeczności polsko-włoskiej i od magazynu, który tak bardzo dba o promocję włoskiego stylu i estetyki.” Również w tym roku nagrodzeni, oprócz oficjalnej statuetki, otrzymali wspaniałą szklana wazę z Murano, weneckiej firmy YALOS, która od lat wspiera Nagrodę Gazzetta Italia.

Niespodzianką były dodatkowe upominki: kolczyki marki Dall’Acqua dla Tessy Capponi-Borawskiej oraz portret dla Jerzego Stuhra autorstwa artystki Federichi Pezzolato, a także dla samego Sebastiano Giorgi, który z rąk Kasi Stefanow odebrał tę samą statuetkę co laureaci, z kolei Kasia Stefanow została uhonorowana szklaną wazą YALOS. Ambasador Aldo Amati i konsul Katarzyna Likus, również otrzymali wazony w prezencie od firmy Promovetro, należącej do marki artystyczne szkło z Murano. Po części oficjalnej goście mogli posłuchać zmysłowego głosu brazylijskiej piosenkarki Heloisy Lourenco, która przyjechała do Warszawy specjalnie na Galę. Towarzyszyli jej muzycy Andrzej Mikulski, Daniel Gutt i Pancho Campos. Nagroda Gazzetta Italia odbywa sie pod honorowym patronatem Ambasady Włoch w Polsce i Konsulatu Honorowego w Krakowie.

Podczas wieczoru odczytane zostały pozdrowienia od Pani konsul Katarzyny Likus, która nie mogła uczestniczyć w wydarzeniu. Firmy, dzięki którym Gala Gazzetta Italia mogła sie odbyć to: Argentea, Batiste, Bella Napoli, Chicco, Cingomma Creative Events, Dall’Acqua, Don Caruso, Duovita Smart Apartments, EverGreen, Faraone, Ferrero, GPoland, Grupa Mars, Hotel Warszawa, Kierc.net, L’Albavita, Leonardo, Mohani, Noble Lashes, Partnerspol Group, Promovetro – Vetro artistico di Murano, Salini, Styly, The Merchant of Venice, Wedel, Yalos.

Fot: Rafael Poschmann/©posh; mraczekphoto; Sebastiano Casellati

Lacjum, podróż do włoskich korzeni

0

Lacjum jest nieuchronnie naznaczone wspaniałością Rzymu, Wiecznego Miasta, które niezmiennie, znajduje się wśród najczęściej wybieranych celów podróży na świecie. Jednak poza swoją osławioną stolicą region ma również do zaoferowania liczne atrakcje historyczno-naturalne, które są jeszcze mało znane polskim turystom. Teren, na którym powstał Rzym, jeszcze przed narodzinami miasta, nazywany był etnonimem Latium, pochądzącym od łacińskiego latus, “rozległy”. Nazwa odnosiła się do nizinnego terenu, który różni się od pogórza e górzystych obszarów Centralnych Włoch, chociaż, jak się wkrótce przekonamy, Lacjum ma również do zaproponowania wiele interesujących górzystych miejsc.

ŚREDNIOWIECZNE OSADY I SZLAKI TURYSTYCZNE

Lacjum to region zawierający w sobie tereny o niezrównanym potencjale, połączone między sobą malowniczymi szlakami, tworzącymi podstawę segmentu turystycznego “slow” i “outdoor”, czyli niespiesznej turystyki dostosowanej do potrzeb człowieka, poprzez którą można odkryć prawdziwy wymiar czasu i przestrzeni. Są cztery najważniejsze szlaki: la Via Francigena na północy Lacjum, zaczyna się w Proceno, na granicy z Toskanią, a kończy w Rzymie, to klasyczna i najbardziej znana kopia dziennika z podróży arcybiskupa Sigerico z Canterbury. La Via Francigena na południu Lacjum prowadzi z Rzymu do granicy z regionami Kampania i Molise, można było się nią dostać na statek płynący do Ziemi Świętej wybierając jeden z dwóch głównych traktów (via Appia lub Prenestina). Szlak Św. Benedykta, szlak biegnie przez Lacjum, od granicy z Umbrią aż do Montecassino i łączy ważne historycznie miejsca związane z życiem Św. Benedykta. Trasa jest połączeniem piękna górzystych krajobrazów Monti Lucretili w rejonie Rieti z klasztorami benedyktyńskimi w Lacjum. Szlak Św. Franciszka, szlak śladami miejsc franciszkańskich, prowadzący z Umbrii do Rzymu, przez Valle Santa w okolicach Rieti..

Wzdłuż południowego szlaku Via Francigena, wybierając kierunek Appia Antica, znajduje się Castel Gandolfo, położony nad jeziorem Albano i zanurzony w świeżej zieleni wzgórz Castelli Romani na wysokości 435 m, miejsce pełne bujnej przyrody i historii. Jest wiele historii, z którymi związane jest to miejsce, ale jego najważniejsza funkcja, od XVII w. do dzisiaj, to letnia rezydencja papieży. Jezioro Albano, inaczej zwane jeziorem Castel Gandolfo, to ulubione miejsce rybaków, ponieważ jest pełne różnorodnych gatunków ryb. Poza tym, nad jeziorem można uprawiać żeglarstwo i kajakarstwo. Z kolei w Parku Naturalnym Castelli Romani znajduje się szeroki wybór szlaków pieszych, rowerowych i konnych, które prowadzą aż do Belvedere di Marino i do ruin Alba Longa. W okolicy nie można przegapić Villa Torlonia, gdzie gościł Goethe i inne znane osobistości, a także antycznej miejscowości Lanuvium i Sanktuarium Junony.

Sermoneta to osada położona pośród Monti Lepini, na dominującej pozycji równiny Pontina. Górujący nad miastem, dobrze zachowany zamek był rezydencją rodziny Caetani, należał do niej między innymi papież Bonifacy VIII.

Fragment szlaku Św. Franciszka biegnący przez Lacjum zaczyna się nad jeziorem Piediluco, to obszar rezerwatu przyrody z krajobrazem zdecydowanie apenińskim, bogatym w szlaki turystyczne i strome zbocza. Wzdłuż szlaku spotyka się 25 gmin, które zbiegają się w Rzymie, wśród osad na trasie znajdziemy Rivodutri, zanurzone w Rezerwacie nad jeziorami Lungo i Ripasottile. W średniowieczu osada była własnością opactwa Farfa, naznaczona walkami między Gwelfami i Gibelinami, w 1436 roku została niemalże całkowicie zniszczona na rozkaz Kardynała Giovanni Vitelleschiego. Inną średniowieczną osadą związaną z wielkim świętym jest bezwątpienia Greccio, założone przez grecką kolonię w starożytności, to średniowieczna osada na obrzeżach Monte Lacerone, zwrócone w stronę doliny Santa Reatina. Antyczna osada, otoczona lasem dębowym, zachowała w pełni swoją strukturę miasta warownego z pozostałościami zamku z XI w. Greccio zyskało światową sławę, po tym jak miało zaszczyt przyjmować w swoich progach Św. Franciszka z Asyżu, który właśnie tutaj w 1223 roku po raz pierwszy zrekonstruował Narodzeniy Jezusa w Betlejem. Osada należy do najpiękniejszych we Włoszech (razem z innymi gminami z niziny Rieti: Rieti, Colli sul Velino, Labro, Poggio, Bustone, Morro Reatino, Citta Ducale, Cantalice, Rivodutri i Contigliano) oraz posiada europejską markę EDEN, European Destination of Excellence.

Viterbo, znana również jako miasto papieży, ponieważ Alessandro IV, ze względu na wrogość ludu i mieszczaństwa rzymskiego, w 1257 roku przeniósł tam z Rzymu siedzibę Kurii papieskiej. Pałac papieży w czasach Klemensa IV został powiększony o dużą salę do audiencji, znaną dzisiaj jako “Aula (lub Sala) Konklawe”, w której, w latach 1268-1271, odbyło się najdłuższe konklawe w historii, trwające 1006 dni. W Viterbo jest wiele skarbów, o których warto wspomnieć, ale jeden w szczególności na to zasługuje: “Macchina di Santa Rosa”, noszona co roku 3 września ulicami miasta przez stu tragarzy. Korzenie tego malowniczego święta, które od 2013 roku znajduje się na reprezentacyjnej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO, sięgają roku 1258, kiedy na rozkaz papieża Aleksandra IV zwłoki Świętej Róży, żyjącej w XIII w., zostały przeniesione z Kościoła S. Maria w Poggio do poświęconego jej Sanktuarium.

Civita di Bagnoregio, urocza osada w Tuscia, to pierwsza miejscowość europejska z rosnącą liczbą turystów w ciągu ostatnich pięciu lat. Dzięki stałej obecności reprezentacji Włoch w UNESCO, w 2017 roku udało się wpisać Civita di Bagnoregio, razem z jej „krajobrazem kulturowym”, na listę propozycji (Tentative list) i dzięki temu wpisać ją na listę dóbr materialnych i niematerialnych Dziedzictwa Unesco. Gmina od dawna budzi ogromne zainteresowanie ze względu na występujące tam procesy geomorfologiczne o wysokiej intensywności oraz ze względu na zdolność przystosowania człowieka do nieprzyjaznych warunków środowiska.

Jako region posiadający jedno z najciekawszych wybrzeży na półwyspie, Lacjum ma również w swojej ofercie osady morskie, nie tylko ze względu na przyrodę i zapierające dech krajobrazy, ale przede wszystkim ze względu na obecność osad leżących nad samym morzem, bogatych w historię i sztukę. Są to głównie osady średniowieczne i renesansowe, a także bardziej antyczne pochodzące z czasów epoki etruskiej i romańskiej.

Wybrzeże można podzielić na trzy obszary: riwiera Etruska na północy Lacjum to część wybrzeża, która, poza wyjątkowym pięknem osad morskich takich jak Santa Marinella-Santa Severa, zachowała skarby kultury przedromańskiej, pod wieloma względami będącej cały czas tajemnicą, i kultury etruskiej, która wpłynęła na późniejszą cywilizację romańską.

Riwiera rzymska, której Ostia Antica zachwyca cudami architektury romańskiej, a Anzio i Nettuno przenosi nas do epoki średniowiecznej i renesansowej dzięki zabytkom takim jak Twierdza San Gallo, Palazzo Baronale, Palazzo Pamphili oraz dzięki terenom o dużej wartości naturalnej takim jak Tor Caldara i Torre Astura.

Trzecim obszarem jest Riwiera Ulissesa położona na południe od stolicy, gdzie na zboczach Monte Orlando wyróżnia się GAETA, która już za czasów antycznych Rzymian zyskała miano republiki morskiej i miejsca wypoczynkowego.

PROJEKT ALTE TERRE

Prawie 600 km dziewiczego piękna, wypełnionego szczytami, głębokimi wąwozami, malowniczymi miasteczkami, rzekami, jeziorami i wodospadami. Prawdziwy skarb ukryty w samym centrum Włoch, oddalony o półtorej godziny drogi od Rzymu, położony niedaleko regionów Umbria, Toskania, marche i Abruzja.

Teren podzielony na cztery części: Amatrice-Accumoli, Cittareale, Posta, Antrodoco-Cittaducale-Castel Sant’Angelo.

W każdej z nich znajdują się uczestnicy większego projektu: restauracje, agroturystyka i drobni przedsiębiorcy gotowi do przyjęcia odwiedzających, dając im do dyspozycji własne pomieszczenia, doskonałe jedzenie, sprzęt i, przede wszystkim, własny uśmiech i chęć opowiedzenia o sekretach własnej ziemi.

Tutaj naprawdę “Natura jest szyta na miarę”. Nieważne czy ktoś poszukuje doświadczeń kulinarnych czy pieszych wędrówek, popołudniowego odpoczynku nad brzegiem jeziora czy wyprawy motocyklowej, dnia spędzonego na cichych wzgórzach czy poranku pośród zwierząt, Projekt Alte Terre jest w stanie zaspokoić każdą potrzebę

KUCHNIA

Amatriciana z policzków wieprzowych z Amatrice, carbonara, flaki, coda alla vaccinara, karczochy alla giudia, jagnięcina, to tylko niektóre z potraw z bogatej kuchni rzymskiej i Lacjum, która może się poszczycić największą liczbą produktów certyfikowanych. To teren, na którym znajdziemy pachnące oliwy i wina wysokiej jakości, piwa rzemieślnicze, typowe sery i wędliny oraz awangardowe szkoły kulinarne. Doskonałość kuchni tego regionu potwierdzają restauracje z gwiazdką Michelin: szesnaście restauracji w stolicy i osiem w pozostałej części regionu. Turystyka wiejska i enoturystyka mają w swojej ofercie autentyczne produkty, możliwość noclegów w spokojnych i zacisznych miejscach, wizyty w winnicach oraz degustacje win. Sukces tego typu turystyki jest potwierdzeniem tego, że główną motywacją przy wyborze podróży jest jedzenie i wszystko to, co jest z nim związane.

tłumaczenie pl: Agata Pachucy

 

GAZZETTA ITALIA 74 (kwiecień-maj 2019)

0

Gazzetta Italia 74: okładką najnowszego numeru GI, autorstwa artystki Doroty Pietrzyk, składamy hołd mistrzowi Leonardo da Vinci w 500. rocznicę smierci, poświęcamy mu również obszerny artykuł, który podkreśla geniusz i wczechstronność artysty. Poza tym w numerze znajdziecie mnóstwo ciekawych tematów: podróż przez filmowy Mediolan, Toskanię i malowniczy region Marche, a także wywiady poświęcone setnej rocznicy relacji polsko-włoskich z jego Ekscelencją Ambasadorem Włoch Aldo Amatim, z dyrektorem ICE Antonino Mafoddą oraz z dyrygentem Massimiliano Caldim. Nie do przegapienia również tekst naszej nowej autorki Aleksandry Leoncewicz, która od tego numeru będzie pisała o zawiłościach języka włoskiego w rubryce angolo linguistico. Oprócz tego nasze stałe rubryki z pewnością będą zajmującą lekturą.

Cinema Italia Oggi, Pokazy nowego kina włoskiego w Polsce

0

CinemaItaliaOggi, długo wyczekiwane doroczne spotkanie z najlepszymi filmami ubiegłorocznej kinematografii włoskiej, ma już swoją ósmą edycję i ambitny plan zaproponowania jeszcze szerszej publiczności nowego formatu, odmiennego od wcześniejszych. Ten ważny cel został osiągnięty dzięki współpracy Istituto Luce Cinecittà i Instytutów Kultury Włoskiej w Warszawie i w Krakowie, jak również wsparciu Ambasady Włoch i konsulatów honorowych poszczególnych miast. Również w tym roku CinemaItaliaOggi będzie wydarzeniem o szerokim zasięgu w Polsce. Jedenaście filmów, wśród najlepszych i najbardziej cenionych we Włoszech w 2018 roku, zostanie wyświetlonych w prestiżowych salach kinowych ośmiu miast: Warszawa, Kraków, Wrocław, Poznań, Szczecin, Łódź, Gdynia i Katowice. To bardzo ambitny projekt, stworzony i zrealizowany w celu wzmocnienia obecności nowego kina włoskiego w Polsce, osadzony w ważnym kontekście kulturowym i skierowany do wrażliwej i znającej się na sztuce publiczności. W zorganizowaniu tej imprezy w znaczący sposób wspomogło Istituto Luce Cinecittà, przybliżając najważniejszym włoskim dystrybutorom rangę tego przedsięwzięcia, którego celem jest promocja kina włoskiego poza tradycyjnym obiegiem dystrybucji. W tym roku również można liczyć na cenną współpracę z polskimi dystrybutorami, która świadczy o wielkim i rosnącym zainteresowaniem włoską produkcją filmową. CinemaItaliaOggi podąża w kierunku wyznaczonym przez włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych projektem „Fare Cinema”, poświęconym współczesnemu kinu włoskiemu. Podczas tego tygodnia (20-26 maja 2019r.) oba Włoskie Instytuty Kultury, w Warszawie i w Krakowie, będą organizowały pokazy, seminaria, konferencje oraz spotkania z reżyserami, aktorami, scenarzystami, producentami i przedstawicielami branży filmowej.

WARSZAWA | KRAKÓW | WROCŁAW | ŁÓDŹ | POZNAŃ | KATOWICE | GDYNIA | SZCZECIN

 WARSZAWA – Kino Muranów

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
28.03.2019 godzina 20.00

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
29.03.2019 godzina 18.00

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
29.03.2019 godzina 20.30

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
30.03.2019 godzina 18.00

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
30.03.2019 godzina 20.30

Troppa grazia (Nadmiar łaski)
2018, 110’, reżyseria: Gianni Zanasi
31.03.2019 godzina 18.00

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
31.03.2019 godzina 20.30

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
01.04.2019 godzina 18.00

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
01.04.2019 godzina 20.30

Lazzaro felice (Szczęśliwy Lazzaro)
2018, 130’, reżyseria: Alice Rohrwacher
02.04.2019 godzina 18.00

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
02.04.2019 godzina 20.30

 

KRAKÓW – Kino Pod Baranami

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
08.04.2019 godzina 19.15

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
09.04.2019 godzina 19.15

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
10.04.2019 godzina 19.15

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
11.04.2019 godzina 19.15

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
12.04.2019 godzina 19.15

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
12.04.2019 godzina 21.15

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
13.04.2019 godzina 19.15

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
13.04.2019 godzina 21.15

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
14.04.2019 godzina 19.15

WROCŁAW – Kino Nowe Horyzonty

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
29.03.2019 godzina 18.00

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
29.03.2019 godzina 20.15

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
30.03.2019 godzina 18.00

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
30.03.2019 godzina 20.15

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
31.03.2019 godzina 18.00

Troppa grazia (Nadmiar łaski)
2018, 110’, reżyseria: Gianni Zanasi
31.03.2019 godzina 20.15

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
01.04.2019 godzina 20.15

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
02.04.2019 godzina 20.15

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
03.04.2019 godzina 20.15

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
04.04.2019 godzina 20.15

ŁÓDŹ – Kino Charlie

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
04.04.2019 godzina 20.00

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
05.04.2019 godzina 17.00

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
05.04.2019 godzina 19.00

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
06.04.2019 godzina 17.00

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
06.04.2019 godzina 19.00

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
07.04.2019 godzina 17.00

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
08.04.2019 godzina 17.30

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
08.04.2019 godzina 19.00

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
09.04.2019 godzina 19.00

POZNAŃ – Pałacowe Centrum Kultury Zamek

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
12.05.2019 godzina 18.30

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
13.05.2019 godzina 16.30

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
13.05.2019 godzina 18.30

Lazzaro felice (Szczęśliwy Lazzaro)
2018, 130’, reżyseria: Alice Rohrwacher
13.05.2019 godzina 20.30

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
14.05.2019 godzina 16.30

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
14.05.2019 godzina 18.30

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
14.05.2019 godzina 20.30

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
15.05.2019 godzina 18.30

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
16.05.2019 godzina 18.30

Troppa grazia (Nadmiar łaski)
2018, 110’, reżyseria: Gianni Zanasi
16.05.2019 godzina 20.15

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
17.05.2019 godzina 18.30

KATOWICE – Kinoteatr Rialto

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
29.03.2019 godzina 19.00

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
02.04.2019 godzina 20.00

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
03.04.2019 godzina 20.00

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
06.04.2019 godzina 15.30

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
06.04.2019 godzina 20.00

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
07.04.2019 godzina 20.00

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
08.04.2019 godzina 20.00

Lazzaro felice (Szczęśliwy Lazzaro)
2018, 130’, reżyseria: Alice Rohrwacher
09.04.2019 godzina 20.00

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
10.04.2019 godzina 20.00

GDYNIA – Gdyńskie Centrum Filmowe

Lazzaro felice (Szczęśliwy Lazzaro)
2018, 130’, reżyseria: Alice Rohrwacher
22.04.2019 godzina 20.20

Puoi baciare lo sposo (Puoi baciare lo sposo)
2018, 89’, reżyseria: Alessandro Genovesi
23.04.2019 godzina 20.20

Troppa grazia (Nadmiar łaski)
2018, 110’, reżyseria: Gianni Zanasi
24.04.2019 godzina 20.20

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
25.04.2019 godzina 20.20

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
26.04.2019 godzina 20.20

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
27.04.2019 godzina 18.20

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
27.04.2019 godzina 20.20

Succede (Zdarza się)
2018, 94’, reżyseria: Francesca Mazzoleni
28.04.2019 godzina 18.20

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
28.04.2019 godzina 20.20

SZCZECIN – Kino Pionier 1907

La profezia dell’armadillo (Przepowiednia pancernika)
2018, 99’, reżyseria: Emanuele Scarnigi
12.04.2019 godzina 18.00

Saremo giovani e bellissimi (Będziemy bardzo piękni i młodzi)
2018, 92’, reżyseria: Letizia Lamartire
13.04.2019 godzina 18.00

A casa tutti bene (W domu wszystko ok)
2018, 105’, reżyseria: Gabriele Muccino
14.04.2019 godzina 18.00

Ovunque proteggimi (Wszędzie mnie chroń)
2018, 94’, reżyseria: Bonifacio Angius
15.04.2019 godzina 18.00

Il vizio della speranza (Nałóg nadziei)
2018, 96’, reżyseria: Edoardo de Angelis
16.04.2019 godzina 18.00

Quanto basta (Do smaku)
2018, 92’, reżyseria: Francesco Falaschi
17.04.2019 godzina 18.00

Hotel Gagarin (Hotel Gagarin)
2018, 93’, reżyseria: Simone Spada
18.04.2019 godzina 18.00

„Szczęśliwy Lazzaro” w reżyserii Alice Rohrwacher – przypowieść o dobroci

0

Od piątku 8 marca możemy oglądać w polskich kinach najnowszy film Alice Rohrwacher, nagrodzony za scenariusz na zeszłorocznym festiwalu w Cannes.

To oniryczna opowieść o pięćdziesięciu latach włoskiej historii, a konkretnie o przejściu z tzw. systemu mezzadria (połownictwa) do współczesnej gospodarki przemysłowej. Mezzadria to termin pochodzący z łaciny, który oznacza „ten, który dzieli po połowie”. Był to rodzaj kontraktu miedzy włascicielem ziemskim a rolnikiem na podstawie którego wszystkie plony były dzielone, zwykle na pół. System ten został zabroniony we Włoszech zaledwie 45 lat temu, bo od 23 września 1974 roku. Film przenosi nas do, wydawałoby się zamierzchłych czasów, gdzie świat podzielony jest na Panów i podwładnych, ludzie nie wiedzą co to wolność, żyją w trudnych warunkach, ale nie znają innej rzeczywistości, więc do szczęścia wystarczy im niewiele.

Wioska Inviolata (z wł. nietknięta, nieskażona) wyznacza granice ich egzystencji. Naszą uwagę skupia przede wszystkim tytułowy Lazzaro, dobronuszny chłopiec, który nie ma żadnych uprzedzeń i nikogo nie ocenia. Jest ludzki w najczystszym znaczeniu tego słowa. To postać-symbol, której nie dotyczy upływ czasu, bo reprezentuje ponadczasowe wartości. Lazzaro jest wykorzystywany, poniewierany, niedoceniany, mimo tego że poświęca się dla innych nie oczekując niczego w zamian. Losy bohaterów śledzimy dalej, kiedy okazuje się że świat, w którym żyli do tej pory to wielkie oszustwo, a poza ich miejscowością istnieje inna, lepsza (?) rzeczywistość. I tak mezzadria została zastąpiona śmieciowymi umowami albo ich brakiem, właściciele ziemscy to prezesi korporacji i przedsiębiorcy, którzy wykorzystują nie rolników a uchodźców i imigrantów walczących o przetrwanie. W „cywilizowanym” i „rozwiniętym” świecie wygrywa ten, kto wykaże się większym sprytem, a dobro i szlachetne intencje są eliminowane. Łatwiej przecież uwierzyć, że ktoś chce nas oszukać niż, że ma dobre zamiary.

Mimo baśniowej otoczki, film Rohrwacher zmusza nas do ważnych refleksji. Czy w tym pędzacym świecie pozornych wartości potrafimy jeszcze rozpoznać dobrego człowieka i mu zaufać, czy raczej z politowaniem go wyśmiejemy i pełni nienawiści ukamieniujemy?

GAZZETTA ITALIA 73 (luty-marzec 2019)

0

Gazzetta Italia 73 zabierze Was na spacer po szczytach Dolomitów, wzdłuż wspaniałych szlaków w regionie Lacjum i pokaże Wam Pistoię jakiej nie znacie. W najnowszym numerze również dużo muzyki: Luigi Pagano, Al Bano, który tym razem przywozi do Polski nie piosenki a wina (!) oraz młodziutki Marcin Patrzałek z Kielc, który podbił włoską publiczność. Piotr Dumanowski odkryje sekrety pracy komentatora sportowego, a Magda Ferretti zgłębi psychologiczne aspekty relacji polsko-włoskich. Poza tym przeczytacie ciekawą opowieść Massimo Vacchetty, weterynarza zakochanego w jeżach. Nie zabrakło miejsca na kuchnię i odkrycie jednej z najlepszych restauracji w Łodzi, są również rubryki poświęcone językowi i historii. Uwaga jest również prezent, jako dodatek znajdziecie w tym numerze drugą część plakatu Gestitaliani!

Abruzja, duchowe ścieżki i kulturowe szlaki turystyczne między górami a morzem

0

Wspaniałe średniowieczne osady zamknięte w malowniczej, scenografii górskiej i na pogórzu, oplecione siecią szlaków duchowych, religijnych, historycznych i kulturowych. Abruzja to klejnot, nietknięty przez turystykę masową, warta odkrycia ze względu na swoją zróżnicowaną ofertę przyrodniczą, artystyczną, historyczną oraz ze względu na morze, góry i kuchnię o silnych korzeniach rolno-pasterskich, które przez wieki kształtowały dominujący charakter tych terenów.

ŚREDNIOWIECZNE OSADY

Jednym z najciekawszych elementów, jakie oferuje ten wspaniały region są bez wątpienia urokliwe, warowne miasteczka, które w większości zostały wzniesione w epoce średniowiecza i prawie wszystkie zbudowane są z surowego kamienia. Rocca Calascio to twierdza położona w prowincji Aquila, na terenie Parku Narodowego Gran Sasso i Monti della Laga, wznosząca się  na najwyższym szczycie (1500m n.p.m.). Umiejscowiona na południowym zboczu Gran Sasso, Valle del Tirino i Piana di Navelli zawsze była istotnym punktem ostrzegawczym ze względu na to, że znajdowała się w najwyższym miejscu. Ten warowny zamek jest niezwykły zwłaszcza ze względu na swoje położenie i widok rozciągający się z jego murów, dzięki któremu stał się planem dla wielu filmów o tematyce średniowiecznej, wśród których „Zaklęta w sokoła” (Lady Hawke), „Imię Róży” oraz niezapomniany „Il viaggio della sposa” w reżyserii Sergia Rubini.

Niedaleko zamku, na wysokości 1250m n.p.m. znajduje się miasteczko Santo Stefano di Sessanio, które zachowało do dziś historyczne elementy z XIV i XV wieku.

Podążając dalej docieramy do Campo Imperatore, położone na wysokości około 1800m n.p.m. w środku masywu Gran Sasso. Rozciąga się na długości 25 km, w najszerszym miejscu sięga 8 km i jest częścią Parku Narodowego Gran Sasso i Monti della Laga. Ten płaskowyż jest też nazywany „Małym Tybetem”, ponieważ zielone i ukwiecone wiosną pola przybierają formę podobną do stepów.

Civitella del Tronto znana jest przede wszystkim dzięki twierdzy, będącej przykładem jednej z najbardziej imponujących budowli wojskowych. To druga pod względem wielkości twierdza w Europie, rozciąga się na długości 500 m i zajmuje powierzchnię 25 tys. m² .

W Campli zachowały się niezwykłe zabytki romańskie i gotyckie oraz wiele budynków funkcjonalnych takich jak dom Aptekarza czy dom Lekarza. Szczególne znaczenia mają z pewnością Święte Schody (Scala Santa), przylegające do Kościoła Św. Pawła, ich przejście zapewnia zupełny odpust grzechów.

SZLAKI TURYSTYCZNE

Il Cammino di San Tommaso

Piętnaście dni wędrówki potrzeba, żeby przemierzyć 313 km, które dzielą Rzym i Katedrę Św. Tomasza Apostoła w Ortonie, nad Morzem Adriatyckim. Piękno Wiecznego Miasta, historia Appia Antica, Klasztory Benedyktynów w Subiaco, obszar archeologiczny Alba Fucens, Pagliare di Tione, Opactwo San Clemente w Casauria, Sanktuarium Volto Santo di Manoppello, źródła siarczanowe w rzece Lavino, Miracolo Eucaristico, Zamek w Crecchio, to tylko niektóre przykłady skarbów natury, kultury, religii i historii na szlaku, którego historycznym źródłem była pielgrzymka Św. Brygidy – opiekunki Europy – z Rzymu do San Tommaso w Ortonie w 1370 roku.

Il Tratturo Magno

Trzeba wykonać 300tys. kroków, żeby dotrzeć z Aquili do Foggi, kilkadziesiąt kilometrów więcej do zrobienia w porównaniu do 244 km oryginalnego szlaku Tratturo Magno. Pasterzom wraz ze stadem dotarcie do celu zajmowało 15 dni, ale to były inne czasy. Dużo zależało od pogody, stanu zdrowia owiec na początku drogi i, jak zawsze, od nieprzewidzianych sytuacji.

Il Sentiero della Libertà

To szlak historyczny, który jest częścią przepięknego Parku Narodowego w Majelli. Jego długość wynosi około 60 km i biegnie tą samą trasą, co Linia Gustav podczas II wojny światowej; jedyna droga ucieczki dla milionów Włochów i więźniów alianckich tuż po podpisaniu zawieszenia broni 8 września 1943 roku, które podzieliło półwysep Apeniński na dwie części, a linią graniczną były góry Abruzji i Lacjum.

Il Cammino dei Briganti

Cammino dei Briganti to szlak o długości około 100 km, który można pokonać w 7 dni, przemierzając Abruzję i Lacjum wzdłuż dawnej granicy oddzielającej Państwo Kościelne od Królestwa Obojga Sycylii. Trasa biegnie śladami „buntowników”, których wówczas było najwięcej na terenach między Marsiką a Cicolano nel Lazio.

Il Cammino Naturale dei Parchi

To podróż, która od historycznych dolin podąża w kierunku licznych małych wielkich cudów naszego kraju, ukrytych pośród lasów, dlatego często nieznanych. Szlak, który łączy różne obszary chronione na trasie między Aquilą a Rzymem, tworząc sieć, która przechodząc przez różne regiony promuje ochronę dziedzictwa kulturalnego, ekologicznego i religijnego oraz sprzyja rozwojowi zrównoważonej turystyki.

GÓRY

W Abruzji znajdują się najwyższe masywy Apeninów ze szczytami sięgającymi niemalże trzech tysięcy m n.p.m., a 2/3 całej powierzchni regionu położona jest na wysokości ponad 750 m n.p.m. Ten potężny łańcuch górski rozciąga się kilkadziesiąt kilometrów od wybrzeża; reszta terenu pokryta jest łagodnymi wzgórzami, które stopniowo obniżają się schodząc do morza. W Abruzji można spotkać niektóre rzadkie gatunki zwierząt, np: kozica górska, niedźwiedź brunatny, wilk apeniński. Znajduje się tu ponad 150 tras wycieczkowych i kilkadziesiąt szlaków do trekkingu, pieszych wędrówek, jazdy konnej czy na rowerze górskim.

Park Narodowy Gran Sasso i Monti della Laga zawiera masyw Gran Sasso wraz z jego imponującymi szczytami, wśród których najwyższy Corno Grande o wysokości 2912 m n.p.m.; znajduje się na nim lodowiec Calderone, najbardziej wysunięty na południe lodowiec w Europie i jedyny w łańcuchy Apeninów.

Gran Sasso było również jednym z ulubionych miejsc Karola Wojtyły, który uwielbiał spędzać większą część swoich wakacji w małym kościele San Pietro della Ienca, znanym dzisiaj jako sanktuarium papieża Jana Pawła II.

Park Narodowy Majella położony jest w centrum Abruzji, jego surowe i imponujące szczyty górskie są znakiem rozpoznawczym całego regionu

Park Regionalny Sirente Velino, położony pomiędzy Dolina Aquili i Marsiką, znają wszyscy narciarze ze względu na miejscowości Ovindoli i Campo Felice, które są jednymi z najważniejszych ośrodków narciarskich. W regionie jest również wiele terenów narciarskich wyposażonych w nowoczesny sprzęt, z trasami na wszystkich poziomach trudności, idealnych zarówno do narciarstwa alpejskiego jak i snowboardu. Roccaraso i pobliskie Rivisondoli oferuje 119 km tras, prawie wszystkie nasłonecznione. Wspaniałe i różnorodne trasy również dla narciarstwa wysokogórskiego oraz możliwość spróbowania nowych dyscyplin jak choćby psie zaprzęgi.

Kuchnia

Abruzja ma jedną z najbardziej typowych kuchni ze wszystkich środkowych regionów. Przeważają proste, aromatyczne dania wysokiej jakości: baranina, zupy, sery, wędliny i aromatyczne zioła charakterystyczne dla kuchni morskiej. Najbardziej znane są: szafran z Navelli, szaszłyki z baraniną, które osiągnęły sukces międzynarodowy, maccheroni alla chitarra, które stanowią najbardziej udaną regionalną odmianę narodowego dania symbolu, czyli spaghetti. Jeśli chodzi o pierwsze dania, to trzeba koniecznie wymienić scrippell m’busse, czyli cieniutkie naleśniki posypane serem pecorino i cynamonem w rosole, timballo, również robione na bazie naleśników oraz typowe danie z Teramo zrobione z resztek zimowych zapasów, nasion strączkowych połączonych z pierwszymi warzywami wiosennymi. Wśród mięs dominuje jagnięcina na ruszcie, indyk à la canzanese oraz wspomniane już szaszłyki. Typowy dla regionu jest również rosół rybny czy aromatyczna zupa z małż, muli, homarów i mątw. Wśród smaków Abruzji nie może zabraknąć znakomitego wina i doskonałej oliwy; najbardziej znane wina to czerwone Montepulciano d’Abruzzo, różowe Cerasuolo i białe Trebbiano. Oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia to trzy duże firmy z chronioną nazwą produktu (ChNP): Aprutino-Pescarese, Colline teatine i Pretuziano-Colline z teramo. Nie należy również zapominać, że Abruzja to jeden z największych we Włoszech producentów trufli. A na zakończenie posiłku najlepsze będą ziołowe nalewki i likiery, wśród których warto wymienić Centerba, Nocino i Genziana.

tłumaczenie pl: Agata Pachucy
foto: archiwum regionu Abruzja

Włoskie wina bohaterami Targów Enoexpo w Krakowie.

0

Między 7 a 9 listopada w Krakowie odbyły się Międzynarodowe Targi Wina Enoexpo. Jest to jedyne tego typu wydarzenie w Polsce. Wśród uczestników znalazło się  15 włoskich przedsiębiorstw, zaproszonych przez oddział ICE w Warszawie : Agricole Alberto Longo, Caiaffa Vini Biologici, Casa Vitivinicola Romano, ME.SV.I., Fattoria di Rietine, Firriato, La Guardiense, Masi Renzo & C., Fattoria di Basciano, Michele Viano, Montespada Agricola, Rinaldi Vini, Rossovermiglio, Tenuta Bosco Albano, Tenuta di Trecciano, Vasari, Zenato Azienda Vitivinicola.

Jak deklaruje Dyrektor departamentu ICE w Warszawie, Antonio Mafodda, w porównaniu do roku poprzedniego, na tegorocznych targach było obecnych dwukrotnie więcej włoskich przedsiębiorstw i pochodziły one z 8 różnych regionów (Kampania, Friuli-Wenecja Julijska, Piemont, Apulia, Sardynia, Sycylia, Toskania, Wenecja Euganejska). Polscy importerzy, obecni na Enoexpo mieli zatem możliwość odkrycia szerokiej różnorodności win, pochodzących z całych Włoch.

Antonio Mafodda podkreślił, że Włochy są liderem na polskim rynku win. W 2017 roku wartość importu z Włoch wyniosła około 55 mln euro i szacuje się wzrost tej wartości w roku 2018. Zarówno Dyrektor oddziału ICE w Warszawie jak i przedstawiciele włoskich przedsiębiorstw są zgodni co do tego, że istnieją szerokie możliwości rozwoju dla rynku wina włoskiego w Polsce, gdzie konsumenci stają się coraz bardziej wymagający i ciekawi. W Polsce kultura picia wina oraz świadomość smaku i jakości coraz bardziej się rozwijają i dzięki temu rośnie również zapotrzebowanie na włoskie wina. Wśród tych najczęściej sprzedawanych w Polsce wymienia się Pinot Grigio, Chianti i Prosecco.

Jak zauważyły Barbara Bollani, reprezentująca przedsiębiorstwo Tenuta di Trecciano oraz wicedyrektor oddziału ICE w Warszawie, Francesca Romana Lanza, wzrost znajomości kultury winiarskiej jest również owocem ogólnego rozwoju turystyki. Rzeczywiście, coraz więcej Polaków udaje się do Włoch by odkryć ten piękny kraj i powracając do Polski chce odtworzyć nowo odkryte smaki.

7 listopada we Włoskim Instytucie Kultury w Krakowie, odbyła się konferencja poświęcona ENOEXPO, w czasie której poruszono problem zmiany klimatu, który ma znaczący wpływ na smak i produkcję wina. Przedsiębiorstwa muszą dostosowywać produkcję do nowych okresów sezonowania wina. Zmiany klimatu pozwalają odkryć nowe bukiety ale też sprawiają, że zachowanie tych tradycyjnych staje się coraz trudniejsze.